Bu zamana kadar bana zincir e-posta gönderen tüm dost ve arkadaşlarıma teşekkürü bir borç bilirim;

Sayelerinde tuvalet temizlemekte kullanıldığını öğrendiğim kolayı içemez oldum.

Aids virüsü taşıyan iğneler kıçıma batar korkusuyla sinemaya gidemez oldum.

Telefon hattımı kullanıp bana borç takarlar korkusuyla telefonlara da
cevap vermiyorum.

İçinden fare ya da fare zehiri çıkar diye hiçbir kutu içeceği
içmiyorum.

Çok sevdiğim içkime ilaç koyup beni uyuturlar,organlarımı çalarlar ve
buz dolu bir küvetin içinde uyanırım diye bana yaklaşanları da
tersliyorum.

Neyim var neyim yoksa satıp, hastanede yatan ve büyük ihtimalle ölmek
üzere
olan çocuklara yatırmayı düşünüyorum.

Mail listesine katılırsam alacağım söylenen para, bilgisayar,cep
telefonu ya da gezileri beklemekten de evden dışarı çıkamaz oldum

Tuz Gölü’ne Konya’nın katkılarından dolayı yemeklerim tuzsuz tatsız.

Msn paralı olacak;Adam yeşerecek mi,sararacak mı beklemekten de gına
geldi.

Excel hala ne zaman emekli olacağımızı da bildirmedi.

Bir maili forward etmedim,başıma ne belalar gelecek diye korkuyla
beklemekten ruh sağlığımı da kaybettim.

Multipl skleroz olunuyormuş diye diyet ürünleri düşmanıma bile
tavsiye etmiyorum.

Yerli malı kullanacağım derken marketlerde barkodu 869 ile başlayan
ürünleri aramaktan da gözlerimin biraz daha bozulduğunu farkettim.

Sevgili dost ve arkadaşlarımdan gelen; ‘lütfen okuyunuz’ , ‘çok
önemli’ aman virüse dikkat,bilmemkim para dağıtıyor, en az beş kişiye
yolla’ , ‘inanmadım ama doğruymuş’, ‘kişiliğini test et’ , ‘tıkla para
yolla,tıkla yardım et’ , ‘bilmemkim seni gözetliyor’, ‘bilmemkime mail
at,haddini bildir’ , ‘onu yeme bunu ye’ şeklinde başlayan kerameti
kendinden menkul,nev’i şahsına münhasır bu mailler sayesinde hep beraber
‘kafayı çizme’ye ne kadar yakın olduğumuzu da müşahade etmiş oldum.